Smileys: humor of horror?
Het komt nogal eens terug in mijn blogberichten: non-verbale communicatie is een heel belangrijk deel van hoe je overkomt. Maar ja, daar heb je dus niks aan als je aan het mailen bent. Dus hebben ‘we’ bedacht dat smileys wel een goed middel zijn om duidelijk te maken hoe we iets bedoelen. Officieel is de smiley overigens uitgevonden door computerwetenschapper Scott E. Fahlmann op 19 september 1982, de eerste die hij gebruikte was :-). Terug naar onze mails waar van alles in wordt gebruikt.
Is het iets vrolijks dan komt 
te voorschijn. Bedoel je het minder aardig of ben je teleurgesteld dan kies je voor :-(. Duidelijk maken dat iemand jouw boodschap met een korreltje zout moet nemen? Dan 
knipogen we er virtueel op los. En dit zijn dan de simpele keuzes, want een beetje mailprogramma kan tegenwoordig de gele smiley-poppetjes in tal van varianten produceren. Persoonlijk vind ik die dingen meestal reuze irritant! Hoe zit het eigenlijk met het zakelijke gebruik ervan?
Daar is een kort antwoord op te geven: niet doen! Een heel enkele keer eens een smiley gebruiken zal weinig ’schade’ aanrichten, maar vaker is absoluut af te raden. Het komt kinderachtig over en mensen nemen je voor je er erg in hebt niet meer zo serieus. In woorden kun je ook aangeven dat je iets grappig bedoelt of dat je teleurgesteld bent. Doe het zeker niet als je iemand niet of nauwelijks kent.
Acroniemen zoals BTW (by the way) of fonetische woorden (’ff’) zijn eveneens in zakelijke mails geen goed idee. Hou het professioneel, daar is iedere betrokkene in een zakelijke relatie bij gebaat.
Ook op Youtube hebben de smileys een mooi platform gevonden:
Smiley-fans kijken bijvoorbeeld naar: ‘emoticon war: supernews!’
Smiley-haters zullen meer genieten van dit lugubere filmpje: ’smiley suicide’